Bibliofuture archief

Schiedams verhaal

Steden die ooit groot zijn geworden door een bepaalde industrie hebben mij altijd geboeid. Zo zwerf ik graag door Eindhoven langs de oude Philipsfabrieken of ik bezoek de havens van Antwerpen of Rotterdam. Oude historische gebouwen vertellen een verhaal over de stad en haar bewoners. Soms verliezen gebouwen een bepaalde functie doordat de industrie wegtrekt en of de economische waarde van een gebouw veranderd. Vaak blijven gebouwen leeg staan of worden verbouwd tot appartement of voor commercieel gebruik. De oude verhalen maken plaats voor nieuwe verhalen.

Op woensdag 8 juli was ik (samen met twee vakzusters) in Schiedam. Een stad vooral bekend van de Jeneverindustrie. Dat deze industrie bijna geheel verdwenen is maakt voor het verhaal van de stad niets uit. Het gehele centrum ademt nog de sfeer uit die om de industrie heen hing.

Zelfs bij de vestiging van de nieuwe bibliotheek is deze lijn doorgetrokken. Dat dit ook niet verwonderlijk is ligt in het feit dat de nieuwe (hoofdvestiging) bibliotheek gehuisvest is in de oude Korenbeurs van de stad.

Verhaal
Ooit werd in de Korenbeurs (dat dateert uit 1792) het graan verhandeld dat van ver over zee werd gehaald. Nu is het de bibliotheek die in het pand een nieuw verhaal schrijft. Anders dan bij veel nieuw geopende bibliotheken prijkt hier trots het woord bibliotheek op de voorgevel. Maar eigenlijk is het meer dan dat. Natuurlijk kan ik dwars gaan doen en zeggen dat het hier gaat om een klassieke bibliotheek met buurthuisfuncties maar dat doet toch te veel afbreuk aan het fenomeen de (Schiedamse) bibliotheek in de Korenbeurs.

Het pand is zo gezegd terug gegeven aan de Schiedammers zelf. Het past bij de bibliotheektraditie met de slogan de bibliotheek is er voor iedereen. De Korenbeurs is dan ook een uitnodiging voor bewoners en toerist om eens nader met elkaar kennis te maken. De nadruk ligt op de ontmoeting maar er is ook een boekencollectie aanwezig met de daarbij horende bibliothecaris.

Geen spijkers
Voor de inrichting van het pand werden de architecten wel op de proef gesteld. In het pand mocht geen spijker in de muur worden geslagen (komt bij meerdere bibliotheken in oude panden voor). Door de gekozen materialen en de hoogte van de boekenkasten, die te vinden zijn rondom een binnentuin, voelt het geheel nogal sacraal aan. Al nodigen de bankjes in de buurt van de ramen uit tot zitten, de praktijk leert dat het aanvoelt als menig kerkbank.

Het in- en uitlenen van boeken is weggemoffeld in een hoekje. Overigens, blijkt bij navraag bij het vrij aardige personeel dat alles toch goed blijkt te werken. Elke hoek in het pand lijkt een eigen functie erop na te houden. Naast een hoek voor het in- en uitlenen van boeken zijn er in de andere hoeken functies als een (Groen)lab, caféfunctie en kleuter en peuter plaatsen te vinden.

Historisch
De overdekte binnenplaats (dat ook maakt dat het in het pand snikheet kan zijn) lijkt ook terug te verwijzen naar de oude kloosters. Het is een prettige verblijfplaats voor ontmoeting, studie, het luisteren naar muziek en of het nuttigen van enige versnaperingen.
Op de binnenplaats heeft de bibliotheek buiten naar binnengehaald. Meubels voor de tijdschriften dragen plantenbakken met daar in divers planten en struiken. Twee leden van het personeel verzorgen samen met een specialistisch bedrijf het onderhoud.

De oude functie van het pand komt vooral in namen terug die op een ludieke wijze zijn aangebracht of terugkeren in de naam van bijvoorbeeld het café  Vol-koren. In het café is er plaats voor heerlijk gebak en een uiterst zomerse smoothie.

De bovenverdieping en de boeken over Schiedam zelf komen er wat bekaaider van af. Het materiaal van de kasten is iets anders dan  die van de benedenverdieping en oogt een beetje als een ramsj. De werkbanken langs de muren maken alles dan weer goed.

Afrondende beschietingen
Dat de bibliotheek er voor heeft gekozen om het taalpunt op de bovenverdieping te zetten lijkt mij ook logisch. Het is vindbaar voor mensen die er gebruik van maken.
De Schiedamcollectie is een ander verhaal. Die boeken staan in de verdrukking. Iets waar ik mij erg zorgen over kan maken.

In de vormgeving van de folders en de digital signase is nog een slag te slaan maar dat zullen de kinderziektes nog zijn. De diverse schoolborden zijn wel weer een mooie gimmick.

Al met al is het een mooie bibliotheek, een extra bezienswaardigheid in de stad. Wel een waarschuwing voor de  argeloze toerist met fotocamera: wees wel gewaarschuwd men heeft een waakhond!

TIP!! Lees ook de blog bijdragen van Lidwien Stok en Gosien Kuiper.

Foto’s: Joost Heessels

Getagd , ,

Over Joost Heessels

Ik ben een creatieve generalist met hart voor de publieke zaak. Ik geniet ervan als ik een bijdrage kan leveren aan innovatieve ontwikkelingen voor mens en samenleving. Ik geloof in holacratische organisaties, ondernemende ambtenaren en coöperatieve bibliotheken. Ik heb sterke affiniteit met de brede culturele en maatschappelijke vraagstukken. Ik sta open voor een nieuwe uitdaging! Momenteel werk ik Voor Rijkswaterstaat CD NOVA, een plek binnen Rijkswaterstaat waar complexe maatschappelijke vraagstukken op een onderscheidende manier worden aangepakt. We initiëren verkenningen en experimenten die bijdragen aan een wendbaar en toekomstbestendig RWS. Daarbij richten we ons op het organiseren van nieuwe samenwerkingen, zowel binnen RWS als daarbuiten, en verrijken we bestaande samenwerkingen. Binnen deze club houd ik mij bezig met o.a. verkenningen en experimenten naar Living Labs, community 's en middelen om intern en extern te communiceren en het delen van informatie. Keywords: Vernieuwing | Innovatie | Samenwerken | Informatie | Advies | Dwarsdenken | Communicatie
Bekijk alle berichten van Joost Heessels →

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.