(Online) netwerken: Quid pro quo

Dit blog verscheen eerder op linkedin.

Een connectie moet voor alle partijen lucratief zijn

Dat aankomende vaderschap is wel iets.  Je schrijft er een stukje over op Linkedin en hop je krijgt hartverwarmende reactie en mensen die je stukje interessant vinden. Dank daarvoor!  

In de afgelopen jaren creëerde ik – op diverse platforms – een netwerk van mensen die het interessant vonden om met mij een connectie aan te gaan. In het begin waren dit vrienden, familie en mensen uit de wereld van de (openbare) bibliotheek en de informatiemakelaardij of die daar tegenaan schurkten, inmiddels heeft mijn netwerk zich verbreed en dat is dan ook meteen het failliet van een dergelijk netwerk. Mijn netwerk heeft aan daadkracht ingeboet. 

Ik heb echter veel aan mijn netwerk te danken. In het verleden ben ik door mijn netwerk aan meerdere banen geholpen maar ook aan contacten die heel erg waardevol bleken te zijn. Nooit heb ik het wiel opnieuw uit hoeven vinden want in mijn netwerk was er altijd wel iemand die het wiel al uitgevonden had en dit wilde delen. Veel mensen in mijn netwerk die ik aanvankelijk niet ontmoet had stonden open voor een kopje koffie en sommige zelfs voor een biertje om zomaar van gedachten te wisselen over werk, het leven of wat dan ook. 

Maar netwerken – via welk (online)platform dan ook – lijkt inmiddels wel op een ratrace. Meedoen omdat andere dat ook doen. En zo groeit – een netwerk – voor je het weet uit tot een onwillige puber waar je steeds minder aan lijkt te hebben. Kwantiteit boven kwaliteit lijkt het devies.

Vanuit mijn visie creëer je een netwerk – juist ook in deze tijd – om kennis en kunde met elkaar te delen. Binnen een netwerk probeer je elkaar op weg te helpen – het klinkt een beetje ouderwets – maar ooit voldeed mijn netwerk aan die eis. Wat zou anders de meerwaarde zijn van het opzetten en onderhouden van een dergelijk netwerk? 

Ik laat mijn – linkedin – netwerk amper nog groeien. Verbinding heeft volgens mij alleen zin als je ook iets voor elkaar zou kunnen betekenen. Tijd is ook voor mij – met een kleintje opkomst – een schaars goed aan het worden. Een beheersbaar netwerk waar alle connecties het hoogst haalbare uit kunnen halen lijkt mij goud waard en dat is waar ik op inzet.  

De tijd van connecten zonder enige voorwaarden is wat het mij aangaat weer voorbij. Laten we weer gaan voor een kwalitatief netwerk in plaats van grote aantallen connecties waar je op termijn niets aan hebt. Laten we dus eerst kijken of we elkaar iets te bieden hebben al vorens we een connectie met elkaar aan gaan, want voor wat hoort wat!